Verhalen

We vertellen tuinverhalen in Mooi Boxtel, in onze interne Tuinberichten en op onze Facebookpagina. Hier vindt u enkele van onze columns en berichten.

Recente verhalen
  • (0)

    De nieuwe compost komt! Het Voedseltuinwerk geeft in het vroege voorjaar groenten uitplanten maar  vooral veel kruiwagens compost kruien. We spitten de grond niet om maar brengen ieder jaar een nieuwe laag compost op de teeltbedden. Dat is goed voor het bodemleven en het broodnodige vruchtbaarder maken van onze zandgrond. We werken immers zonder kunstmest. Dat vraagt wel veel aandacht voor een vruchtbare bodem. We maken van tuin- en snoeiafval eigen compost, maar dat is niet voldoende om alle teeltbedden weer op te hogen. Sommige teeltbedden geven wel drie oogsten per seizoen. Met natuurcompost en champost vullen we onze eigen compost aan. Een grote vrachtwagen van Comgoed  brengt gratis champost. Champost is de oude teeltbodem uit een champignonkwekerij. Champignons groeien op een compost uit paardenmest, stro, kalk, kippenmest, veen en schuimaarde. Na de teelt is deze voedingsbodem niet meer bruikbaar voor champignons. Die oude bodemlaag – vrij van ziektekiemen, aaltjes en onkruidzaden – noemen we champost. Met een hoog organische-stofgehalte is champost wel een perfecte bodemverbeteraar voor vollegrondsgroenteteelt. Daar zijn wij blij mee. De Voedseltuin ligt niet aan een verharde weg. De bermen van het Julianalaantje op De Kleine Aarde zijn nog zacht van de winterregens. De vrachtwagen kan niet tot bij de teeltpercelen komen en brengt de champost naar de compostwerf naast de veldschuur. Daarvandaan kruien reclasseringswerkers en tuinwerkers de compost met kruiwagens naar de teeltbedden. Dit jaar is het moeilijk voor de vrachtwagen om op de werf te lossen, de wielen zakken weg in de zachte bermen. De chauffeur besluit de lading champost midden op het Julianalaantje lossen.  Een indrukwekkende berg blokkeert de doorgang naar de tuin. Met schrik berekenen we hoeveel kruiwagens er nodig zijn om het laantje weer vrij te maken. De chauffeur van Comgoed maakt dit echter vaker mee en roept hulp in. Een grote shovel van een loonwerker aan de Schijndelse dijk komt het laantje oprijden, trekt de vrachtwagen los en schuift de champostberg naar de compostwerf. We zijn onder de indruk van de grote mechanische hulp. Nu met de hand champost naar het vak brengen waar we koolplantjes gaan zetten. Welkom op de Voedseltuin Na de IJsheiligen planten we de meeste groenten pas uit, maar de tuinbonen en uien staan er al mooi bij. Je bent welkom voor een wandeling over de paden, heb je de bergen natuurcompost, champost en onze eigen compostbakken gezien?

  • (0)

    Het is voorjaar op de Voedseltuin, zonder corona-afstand weer koffie drinken en zij-aan-zij tuinbonen leggen. Een gloednieuw gebouwde kas van hergebruikte materialen vraagt om veel kruiden in te gaan zaaien in de verzamelde potjes. In februari liepen de teeltpercelen onder water maar de schrale wind heeft in maart alles opgedroogd. De teeltbedden zijn nu te droog en de jonge tuinbonenplantjes hebben water nodig. Ieder voorjaar is anders en we passen onze werkzaamheden erop aan. Toch is niet het Hollandse weer het belangrijkste onderwerp van gesprek. Via woonvereniging JOOST kwam de vraag of op het terrein van De Kleine Aarde noodopvang geboden kon worden voor gevluchte mensen uit Oekraïne. De nieuwe eigenaar van de gebouwen, Plaats De Kleine Aarde,  stelt de slaapkamers in het bezoekersgebouw ter beschikking. Kan in de oude Van Coothhoeve de keuken gebruikt worden en kan daar een verblijfsruimte ingericht worden? Met man en macht zijn we aan het werk gegaan. De oude hoeve heeft wel een nieuw dak, maar binnen is er niet gerenoveerd. Op de bovenverdieping zijn de voormalige kantoren ontmanteld. Op de begane grond hebben de hobbybrouwers, Reclasseringswerkers en Voedseltuinwerkers een tijdelijk verblijf tot de grote renovatie begint. Met provisorische reparaties en veel verlengsnoeren hebben we koffieruimtes en in de Koestal een pop-up-naai-atelier ingericht. Tot afgelopen week: de hobbybrouwers ontruimen de keuken, tuinwerkers sjouwen de Koestal leeg en richten die opnieuw in. Gekregen kastjes, tafels en stoelen vormen de basis voor een woonkamer. In Boxtel en omgeving worden al Oekraïners bij particulieren opgevangen. Gemeente Boxtel is op verschillende plaatsten tijdelijke woonruimte aan het improviseren. Maar als er deze week een bus met gevluchte mensen aankomt in Boxtel, dan is er noodopvang op De Kleine Aarde. We vertellen elkaar dat we het ons niet kunnen voorstellen hoe groot de ellende is, als je halsoverkop huis en haard moet verlaten, op de vlucht door een oorlog die je land verwoest. Ongerust over vrienden, over familie die achterblijft om te vechten of die geen veilige vluchtroute kan nemen, verdriet om gesneuvelden. Onzeker over waar je heen kan en over wat de volgende dag zal brengen. Stil werken we verder op de tuin. Welkom op de Voedseltuin De tuinbonen zijn gelegd en pootui geplant. Red Baron, een sterk ras rode ui, ziektebestendig en met een pittige smaak. We groeien verse groenten voor de Voedselbank, voor mensen met een smalle portemonnee en voor mensen die gevlucht zijn uit hun eigen land. Je bent welkom voor een wandeling over het terrein om de eerste nieuwe groenten boven de grond te zien komen.

  • (0)

    Maandagmorgen, wat zal storm Eunice op het terrein van De Kleine Aarde voor sporen hebben nagelaten?  Zal de schuine eik nog verder uit het lood staan?  Grote takken afgebroken? We hebben zorgen over de waterstand in de sloten en over de paden rond onze teeltpercelen. In de aanloop naar de winterbuien hebben we sloten uitgediept. Na storm Corrie stond in onze veldschuur,  met daarin de koeling voor de groenten voor de Voedselbank,  meer dan 10 centimeter water. Vorige week hebben we een tijdelijke geul gegraven vanaf onze schuur naar de sloot om nieuw hemelwater beter weg te laten stromen. De bomen staan nog overeind , de grond is wel bezaaid met dode takken. Mooi, Eunice heeft voor ons gesnoeid. Maar op de plek waar volgende week de nieuwe koude kas gebouwd moet worden, hebben we nu een zwembad. Werkpaden rond het Ecoperceel staan blank , Koe en de compostbakken staan in een hele grote plas. Het water in de vijvers en de sloten hebben we nog nooit zo hoog zien staan. En al dat water staat stil, we zien geen stroming richting de Dommel.  Zitten er duikers verstopt? Dat gaan we uitzoeken. Buiten kunnen we nu niet verder met de voorbereiding van het nieuwe teeltseizoen. Binnen gaat het werk voor de Voedselbank wel op volle kracht door. In de Koestal in de Van Coothhoeve is een pop-up-naaiatelier ingericht. Tuinwerkers verzamelden stoffen en fournituren. Boxtelaren brachten dozen waardevol naai-materiaal. Via Vincentius vonden we twee stoere naaimachines. Volgens verschillende patronen zijn prototypes gemaakt van big shoppers tot kleinere tassen die aan een fietsstuur gehangen kunnen worden. We maken herbruikbare tassen voor de cliënten van de Voedselbank.  Een vintage feestjurk gecombineerd met de pijp van een spijkerbroek is nu een tweezijdige boodschappentas. Elke tas is uniek. Met een roze handvat, een verborgen ritsvak of ruime steekzakken aan de buitenkant voor prei. Een bloemetjesstof buiten en ruitjes aan de binnenzijde is heel vrolijk en opvallend. Stemmige grijs-zwarte kostuumstof werd met een grote knoop een pracht exemplaar.  Maar alle tassen hebben met elkaar gemeen: gemaakt met liefde en vakmanschap EN een labeltje van de Voedseltuin. Welkom op de Voedseltuin Wind en weder dienende, letterlijk en figuurlijk,  maken we binnen tassen. Buiten bouwen we eind februari met een oud Venlo-frame een koude kas en in maart leggen we tuinbonen.  Je bent welkom voor een wandeling over het terrein maar doe wel laarzen aan want het is drassig.

  • (0)

    Wie iets aan de wilgen hangt, stopt ergens mee. Zo kunnen schaatsers hun schaatsen aan de wilgen hangen, koks hun pannen en schrijvers hun pen:  ze stoppen met hun beroep of hobby. Deze oer-Hollandse uitdrukking komt uit de Bijbel, Psalm 137:  “Aan de rivieren van Babel, daar zaten wij treurend en dachten aan Sion. In de wilgen op de oever hingen wij onze lieren”. De Israëlieten waren na de verovering van Jeruzalem door de Babyloniërs naar Babel verbannen. Ze waren zo verdrietig daarover, dat ze stopten met muziek maken. De natuurwerkgroep Boxtel heeft gelukkig snoeischaar en kettingzaag niet aan de wilgen gehangen. De knotploeg gaat in de winter op pad om wilgen te knotten. En als er veel dikke takken en wilgentenen gesnoeid zijn die de eigenaar van de bomen niet zelf nodig heeft, dan mag de Voedseltuin een aanhangwagen vol komen laden. Op de Voedseltuin zijn we erg blij met zoveel wilgentenen. De lange takken worden bonenstaken waar de prinsessenbonen langs groeien. Van de dikke takken maken we palen voor nieuwe takkenrillen. De dunnere twijgen, daar vullen we de oude en nieuwe takkenrillen mee. Een takkenril is eigenlijk een dubbele rij van losse palen die stevig in de grond staan. De ruimte tussen de rijen vullen we op met takken, groot en klein. Dat geeft een natuurlijke afscherming tegen wind en beschutting voor insecten en kleine dieren. Padden vinden er een plek om te overwinteren. Voor vogels en egels biedt een takkenril een goede nest-,  voedsel- en schuilgelegenheid. Iedere winter vullen we de ingezakte rillen weer op en bouwen reclasseringswerkers een nieuw stuk takkenril om de Voedseltuin erbij. En hebben we dan nog wilgentenen over en zijn de andere winterklussen gereed, dan proberen we met de wilgentenen te vlechten. Een beschermingsrand om de stinzentuin, een vogelverschrikker of een bankje, voor een echte ‘treehugger’ zijn we nog aan het oefenen. Welkom op de Voedseltuin Dank aan Natuurwerkgroep Boxtel en wilgeneigenaren voor het mooie wilgenmateriaal. https://www.natuurwerkgroepboxtel.nl/ Wil je zien wat de tuinwerkers en reclasseringswerkers  ermee doen,  maak een wandeling over de paden en ontdek aan het eind van het Julianalaantje onze nieuwe ‘Chinese muur’.

  • (0)

    Midden tussen onze teeltbedden staat een koe. Het is een eerbiedwaardige dame op leeftijd en haar naam is Koe van Troje.  Koe is een reusachtig houten kunstwerk van drie meter hoog en vier meter lang. Zij is een schepping van de beeldend kunstenaars Rob Verwer en Meg Mercx uit het Gelderse Leuth.  Koe werd per speciaal transport naar Boxtel vervoerd. Op het terrein van De Kleine Aarde tilde een hijskraan Koe over een 20 meter hoge bomenrij heen de wei in. Tijdens de officiële opening op 1 mei 2002 werd  Koe van Troje met behulp van dikke touwen op haar plaats getrokken. De bezoeker kon via een trapje aan de achterkant in de Koe van Troje klimmen. In de Koe was een permanente tentoonstelling  ingericht over de verborgen gevaren van het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen in de tuin. Binnenin was een kleurige expositiewand gemaakt met kijkkastjes die de bezoeker uitnodigde letterlijk een kijkje achter de schermen te nemen. Op Youtube staat een filmpje uit 2002 over Koe. Het ontwerp en het bouwen, het transport en het plaatsen is allemaal in beeld gebracht. Je herkent de oude tuinman van De Kleine Aarde Ben van Dieren en ziet hoe laag de eiken nog waren. Via google : ‘Meg Mercx & Rob Verwer bouwen De Koe van Troje’ vind je het filmpje. https://www.youtube.com/watch?v=vWB_B_pKp-4 De kastjes aan de binnenkant zijn er niet meer, er hangen alleen nog wat verbleekte posters. In de kop van Koe vonden we een wespennest. Haar groene bladerdek is al jaren geleden overgeschilderd, waarschijnlijk toen ze ook een beschermende laag van dakleer kreeg. Toentertijd stond Koe in een wei met schapen en een paardje. Nu telen we biologische groenten voor de Voedselbank om haar heen. Deze winter krijgt Koe weer een nieuwe rode verflaag. Natuurlijk met de klassieke ecologische kookverf  op lijnoliebasis. En in het voorjaar zaaien we wilde bloemen bij haar plekje die bijen en vlinders aantrekken.  Komt u dan weer een kijkje nemen?

  • (0)

    We oogsten in grijs en grauw weer boerenkool, palmkool en prei voor de Voedselbank. De winterwortels en pastinaak groeien nog door. De andijvie hebben we afgelopen week snel van het land gehaald, die houdt niet van nachtvorst. In de veldschuur hebben we droog en vorstvrij kratten pompoenen en bietjes opgeslagen, om komende weken uit te leveren aan de Voedselbank. De lege teeltbedden worden netjes opgemaakt met een laagje compost en stro. Herfstwerk en voorbereiden voor de winter. Van straks dus winterrust is echter geen sprake. Onze lijst met leuke winterprojecten is lang. We herstellen met wilgentenen de takkenrillen om onze teeltpercelen. Als het buiten te nat en te koud is gaat het werk gewoon binnen door. In de veldschuur kijken we gereedschap na en slijpen we de schoffels. Er liggen timmerklussen te wachten: vogelhuisjes en een verrijdbaar keukenblok om op de tuin kookles te geven. In de koestal van de oude hoeve op De Kleine Aarde is tijdelijk ons schilder- en naaiatelier. Het project  ‘Sew Along’  gaat van start. Hebben we daar een Nederlandse term voor? Samen naaien we kleurrijke grote boodschappentassen. Restjes stof, oude dekens en zelfs tafelzeil krijgen een tweede leven als  herbruikbare tas voor de cliënten van de Voedselbank. Daar kunnen ze hun wekelijkse voedselpakket en natuurlijk onze groenten in meenemen. Het populairste patroon in de koestal? Dat zou zomaar de Vink-tas kunnen worden: https://happyinred.nl/de-vinktas/

  • (0)

    We hadden een handje gedroogde bonen over van vorig seizoen. Overgebleven zaaigoed en net te weinig voor een maaltijd. Zonde om weg te doen? We vertelden eerder over de drie-zusters-teelt op onze tuin: drie groenten samen planten die elkaar helpen bij de groei met voedingstoffen, steun en onkruidbestrijding. Maïs, stokbonen en pompoen. Je plant eerst het maïskorreltje. Wanneer de maïs 15 cm hoog is, leg je er 2 boontjes bij. Als de bonen beginnen te groeien, leg je er een pompoenzaadje bij. De maïs groeit snel en heeft veel stikstof nodig. De boontjes gebruiken de maïsstengel als bonenstaak en halen stikstof uit de lucht en brengen die via hun wortels weer in de grond voor de maïs. Een pompoen houdt ook van veel voeding en met zijn grote bladeren dekt hij de grond af, de bodem blijft lekker vochtig en onkruid krijgt geen kans. Bij onze eerste poging hadden we de maïs te dicht bij elkaar gezet, die groeide zo goed dat er weinig ruimte voor stokbonen en pompoenen overbleef. We verheugden ons dan maar op mooie suikermaïskolven. En we waren niet de enigen: een week voordat de maïs rijp was werden alle kolven door eksters en kauwen leeggepikt. Een schrale oogst voor mensen en we schrapten deze combinatieteelt uit ons teeltplan, totdat… Vorige winter hebben we samen met reclasseringswerkers van wilgentenen ‘tipi’s’ gemaakt, vierpoten om onze klimmende groenten zoals komkommer op te laten groeien. Er stonden nog lege tipi’s bij het pompoenveldje dat we inzaaiden. Je raadt het al: zouden bonen op een tipi en pompoenen goed groeien samen? Geen drie zusters, maar twee zusters?  De rest is nu tuingeschiedenis: het handje oude bonen ontkiemde op vochtig keukenpapier, overleefde de slakken en kleurige bonenbloemen bedekten de tipi’s midden in het pompoenveldje. We hebben de nieuw groeiende boontjes aan de plant laten drogen, gedopt, verder gedroogd en hebben nu weer zaaigoed EN genoeg bewaarboontjes om te eten. Volgend jaar weer! Ook eens een zonnebloem als klimpaal erbij zetten.

  • (0)

    Koud voorjaar, natte zomer, veel slakken en toch groeien de groenten op de Voedseltuin als nooit tevoren. Wat doe je met al die overvloed als zoveel groenten tegelijk geoogst kunnen worden? De Voedselbank deelt royaal groenten uit maar in de fietstassen van de cliënten gaan ook zuivel en brood en beleg mee naar huis. In de diepvries verse groenten bewaren is een heel goede methode, maar vol is vol. In de vorige eeuw hielp ik mijn moeder met fruit en groenten wecken. De glazen weckpotten met de aardbei op de deksel kun je nog overal vinden, maar de oude zinken weckketels zijn nu tuindecoratie.  Onze tuinwerkers zijn op zoek gegaan naar eenvoudige en ook goedkope manieren om alle soorten groenten van onze tuin te verwerken en te conserveren. Vergeelde handgeschreven recepten van oma’s en vaders werden opgezocht en opnieuw gekookt en soms aangepast . Van courgettesoep tot komkommer-chutney, van bladmosterd-pesto tot worteltjes-tafelzuur. We hebben van alle potjes geproefd. Mooie kleuren, verrassende combinaties, heel verschillende smaken en allemaal lekker tot superlekker en snel te maken. Ook eens proberen? De makkelijke courgettesoep van Jan is op de Voedseltuin wereldberoemd. De ingelegde worteltjes met kaneel wil iedereen proeven. Makkelijke courgettesoep van Jan 1 prei of ui fruiten in olie 1 stengel bleekselderij met blad kleinsnijden en erbij doen 1 courgette in blokjes snijden en er ook bij 2 blokjes groentenbouillon en 1 liter water mespuntje peper, 10 minuten koken ,pureren, klaar! En variëren is makkelijk met meer bleekselderij of knoflook en andere groenten toevoegen zoals wortel, pastinaak of aardappel Ook eens proberen? De makkelijke courgettesoep van Jan is op de Voedseltuin wereldberoemd. De ingelegde worteltjes met kaneel wil iedereen proeven: Tafelzuur: Worteltjes met kaneel ingelegd in natuurazijn 600 ml natuurazijn en 300 ml water verwarmen met 1 eetlepel zout, 2 eetlepels suiker en 1 eetlepel kaneel.9 middelgrote wortels wassen en schillen. Slierten maken met dunschiller. De wortelkernen gebruiken voor soep of koken als groenten.Allerlei glazen potten en deksels schoonmaken met soda en goed naspoelen met heet water, droogdeppen. Bessenblad , 1 kruidnagel en 1 peperkorrel op de bodem leggen.Wortelslierten luchtig in de potten leggen en afvullen met het hete azijnmengsel tot 1 cm onder de rand. Heb je te weinig azijn dan bijvullen met beetje kokend water.De rand schoonmaken met natte schone doek, deksel erop, pot met heet water afspoelen en omgekeerd laten afkoelen.Na 3 dagen is het al smaakvol. Dit smaakt fijn bij aardappel- peulvruchten- en rijstgerechten.Donker en koel bewaren. Potje regelmatig omkeren en controleren.

  • (0)

    We halen mooie oogsten van de Voedseltuin. Van tuinbonen, courgettes  en prei tot rode bietjes. Op de weer lege teeltbedden gaan we deze zomer bladgroenten planten en ook al de eerste boerenkool. De tuin groeit zomer en winter door. Vrijwilligers en reclasseringswerkers kruien onvermoeibaar nieuwe compost naar de teeltbedden. We zorgen voor een vruchtbare bodem, zonder kunstmest of bestrijdingsmiddelen. Daar groeien de groenten heel goed op. De pompoenveldjes staan vol met gele bloemen die door de insecten worden bevrucht. Als je goed tussen de bladeren zoekt, zie je de eerste pompoenen liggen. Ze worden elke dag groter. Een zomergroet van alle tuinwerkers aan de lezers van Mooi Boxtel. Samen zorgen we voor verse groenten voor de Voedselbank. Je bent welkom op onze tuin. Voor een rondwandeling of om een keertje mee te oogsten. Voedseltuin Boxtel op De Kleine Aarde

  • (0)

    Terwijl de groenten op de teeltbedden een groeispurt nemen, groeit er ook rondom de teeltpercelen veel moois. We werken hand in hand met de natuur om onze teeltbodem vruchtbaarder te maken, om de groenten en fruitbomen te laten bestuiven, om plaagdieren, slak en luis, in bedwang te houden. Met takkenrillen, struikgewas, stapelmuurtjes en bloemenhoeken zijn aantrekkelijke schuil- en voedingsplaatsen gemaakt voor nuttige dieren die ons helpen bij het telen van groenten en fruit. Egeltjes  eten slakken, lieveheersbeestjes eten zwarte bonenluis, roodborstjes eten kevers en insecten helpen met bestuiven van aardbeien. De bloemenhoeken staan uitbundig in bloei. Aan de westkant van de Voedseltuin vind je de insectentuin van de imkers met kleurrijke inheemse planten die voedsel geven voor de honingbijen. Aan de noordoostzijde hebben tuinwerkers en reclasseringswerkers een heel andere bloementuin aangelegd: de Leeuwenhoek vol met nuttige planten voor mens en dier. In de Leeuwenhoek laten we groenteplanten doorschieten, snijbiet, prei, boerenkool en spruitkool. Dat zijn nu grote planten, haast onherkenbaar want ze lijken niet meer op de groenten waarmee je kookt. Ze hebben prachtige bloeiwijzen die zaad vormen voor volgend teeltseizoen. Daar staan ook drachtplanten voor solitaire bijen zoals helmkruid en hartgespan. Die bijen helpen met bestuiven van de rode bessenstruiken er vlakbij. Op waardplanten voor vlinders zoals teunisbloem en ijzerhard komen allerlei vlinders af. Op de wilde venkel zagen we een koninginnenpage, een van de grootste vlinders in ons land. De aardperen helpen als windkering en zelfs op de arme zandgrond van  de Leeuwenhoek groeien hun eiwitrijke knollen. Van het groot kaasjeskruid maak je geneeskrachtige thee. Mariadistel, campanula, duizendblad, kamille en madeliefjes leveren allemaal een bijzondere bijdrage maar vooral: wat staat de tuin er mooi bij! Welkom op de Voedseltuin Groenten oogsten, in potjes voorzaaien, stekjes uitplanten, water geven en altijd onkruid wieden, er is tuinwerk voor iedereen. Een keertje meewerken? Je vindt ons bij de Pipowagen op De Kleine Aarde. In het zomerseizoen doordeweeks van 8.00 u – 12.30 u. Je hoeft geen groene vingers te hebben, wel een goed humeur.

  • (0)

    Bomen, struiken, bloemen en groentenplantjes: met de komst van het warme weer maakt alles een groeispurt. Ook het onkruid groeit als kool. Op de plekken waar we in de winter gewerkt hebben aan vlechthekken en takkenrillen staan de brandnetels kniehoog. De bollen in de stinzentuin zijn bijna uitgebloeid en paardenbloemen en fluitenkruid hebben hun plaats ingenomen. We laten alles staan. Onkruid bestaat eigenlijk niet, in principe kan elke plantensoort als onkruid worden beschouwd. Er is geen objectieve of biologische definitie van onkruid. In de ene omgeving worden madeliefjes en klaprozen als onkruid gezien, bijvoorbeeld doordat ze overdadig groeien en tuinplanten overwoekeren, terwijl ze in een andere omgeving heel aantrekkelijk zijn, zoals in wilde tuinen. In de biologische akkerbouw zijn sommige kruiden welkom, terwijl ze in de reguliere landbouw ongewenst zijn. De onkruiden op De Kleine Aarde zijn nuttig voor de insecten, zorgen goed voor de bodem en zijn vaak ook heel smakelijk voor mensen.  Iedereen kent de brandnetel, een echt inheems kruid. De brandharen op zijn bladeren geven bultjes die jeuken, maar eenmaal gekookt merk je daar niets meer van. Brandnetel smaakt naar spinazie maar met veel meer vitamines C en D en ijzer. Van de toppen maak je geneeskrachtige thee. De zaden kunnen door de muesli of in zelfgebakken brood, superfood! En dat allemaal zo uit het park, bos of jouw achtertuin. Of die van de buren natuurlijk. Gratis en voor niks. De brandnetel houdt van verstoorde stikstofrijke bodems, ruimt plantaardig afval op, herstelt de bodemstructuur en verdwijnt daarna weer. En ben je geprikt door een brandnetel? Kijk maar eens vlakbij die prikker, daar groeit de weegbree. Pluk en kneus dat blad en wrijf het over de bultjes, het helpt direct. Ook hondsdraf, dovenetel en paardenbloem helpen je van de jeuk af. Paardenbloemen zijn na de bollen vaak het eerste voedsel voor insecten na hun winterslaap. Ze hebben stuifmeel EN nectar. De bloemen zijn ook eetbaar voor mensen. Ze werden vroeger het goud voor de armen genoemd omdat ze lekker zoet zijn in jam, saus of salade. Een paardenbloem groeit op plekken die zuur of te hard of compact zijn en maakt met zijn wortels de bodem los. Met het afsterven van zijn bladeren vult hij calcium aan. En als de bodem herstelt is, dan verdwijnt ook hij weer. Brandnetelthee zelf maken Brandnetelthee kun je makkelijk zelf maken. De jonge brandnetelblaadjes hebben de meeste geneeskrachtige eigenschappen, deze kun je dan ook het beste gebruiken voor de brandnetelthee. Pluk ongeveer 30 gram brandneteltoppen voor een kop thee.  Strooi de brandneteltoppen in een theepot of steelpan en giet hier ongeveer 600 milliliter kokend water overheen. Doe de deksel erop en laat ongeveer 10 minuten trekken. Giet hierna het water door een zeef in je mok en geniet van je eigen gemaakte brandnetelthee.

  • (0)

    Kent u nog het sprookje van Sjaak en de bonenstaak? Sjaak is de zoon van een arme boerin en als ze op een dag helemaal niets meer te eten hebben, moet Sjaak hun grootste bezit, de koe, verkopen. Sjaak ruilt echter onderweg naar de markt de koe tegen wonderbonen. Zijn moeder is boos en gooit de bonen uit het raam. De volgende dag zijn de wonderbonen uitgegroeid tot in de hemel. Sjaak klimt langs de bonenplanten omhoog en komt met goud terug. Nu hoort dit oud Engelse sprookje in de Efteling thuis, maar hier in Brabant hebben we ook een verrassende andere versie van dit verhaal: een gouden boontje die de koe kan vervangen. Boer Henk van Bijzonder Brabants teelt lupine. Niet de kleurige varianten die je in de bloementuin kunt groeien, die zijn giftig. Maar een witte eetbare lupine die smakelijke peulen geeft. De boontjes in de peulen bestaan voor wel 1/3 uit eiwitten, vol vitamines en mineralen, een prima vleesvervanger. Boer Henk kookt en bakt ermee. Van salades en lupineburger tot brownies en cake. We mochten op zijn boerderij proeven, bijzonder lekker! En er is meer bijzonder aan de witte lupine: lupine haalt stikstof uit de lucht en brengt dat via de wortels in de bodem: goed voor de bodemvruchtbaarheid. Lupine bloeit uitbundig en daar komen veel hommels en andere insecten op af: goed voor de biodiversiteit.  Kortom, de eetbare lupine is een prachtige nieuwe groente voor onze ecologische Voedseltuin. De Voedseltuin heeft van boer Henk en van Lekker Lupine zaaigoed gekregen. In Lekker Lupine werken telers en chef-koks en consumenten samen om alles te leren over de biologische teelt van lupine en hoe er lekkere recepten mee te maken. Onze eigen KOE op de Voedseltuin (het kunstwerk), hebben we niet eens in hoeven ruilen voor de bijzondere bonen. Eind april hebben we gezaaid, over 2 maanden in bloei en in september goud op onze akker? https://www.bijzonderbrabants.nl/ https://www.lekkerlupine.nl/recepten-1

  • (0)

    De tuinbonen komen al boven de grond, de rode pootuitjes zullen snel volgen. De rabarber neemt een groeispurt en dat wordt de eerste groente die we voor de Voedselbank gaan oogsten. Ons vijfde teeltseizoen begint voorspoedig. De warme voorjaarsdagen en buien in maart en hagel en sneeuw met Pasen bevestigen de volkswijsheid: ‘Maart roert zijn staart en april doet wat hij wil’. We planten nog maar geen bladgroenteplantjes uit. De nachtvorst heeft het land immers niet verlaten en zou de jonge groenteplantjes teveel beschadigen. Nog even geduld dus, ondertussen leren we nieuwe dingen op de tuin. Nieuwe ‘oude groenten’ gaan we telen: lupine en pastinaak, palmkool en mosterdblad. Hoe moet je die verzorgen? Onze MBO-stagiaire van Helicon doet bodemonderzoek. Eerstejaars HBO-studenten van de HAS Den Bosch inventariseren de diertjes in onze aardewerk potjes op de hekken en aan de fruitboompjes. Het zijn schuilplaatsen voor oorwurmen en lieveheersbeestjes, die ons helpen bij het bestrijden van luis. En niet alleen de voedseltuinwerkers leren. De horecamensen werken met het Summa College aan een leerhotel. In de lockdown is het voor MBO-studenten heel moeilijk om stages te vinden, de bedrijven zitten op slot. De Kleine Aarde is een perfecte praktijkleerplaats, in de buitenlucht en je kunt goed afstand van elkaar houden. Op het veld waar de oude kas stond en wat in de toekomst parkeerterrein wordt voor de eco-appartementen van JOOST gaan de leerlingen een of twee seizoenen groenten telen. Verse rucola  voor de belegde broodjes in lunchzakjes en  pompoenen voor stamppot en soep. De leer-moestuin begint bij het begin. Indeling maken, gras onder spitten, teeltbedden uitzetten  en dan zaaien. Alles met de hand, de reclasseringswerkers helpen met het spitten. Ook de leer-moestuin werkt ecologisch: zonder kunstmest en zonder bestrijdingsmiddelen. Met compost de bodem extra vruchtbaar maken. Onze tuinwerkers volgen met belangstelling de vorderingen: het is alsof we onszelf vijf jaar geleden zien werken. We wensen de leer-moestuin net zo’n mooie groei en bloei toe als onze Voedseltuin. Werken op de Voedseltuin Ook in april houden we ons aan de corona-maatregelen. Alles in de buitenlucht. Maak gerust een wandeling over de paden naar onze tuin, op zoek naar alles wat net boven de grond komt. En heeft u nog oude plantenpotjes, zet ze maar bij de Pipowagen. We maken er graag oorwurmpotjes van om onze nieuwe groenten te beschermen.

  • (0)

    Ken jij een Stinzentuin? De tuinwerkers van de Voedseltuin hadden daar tot deze winter niet van gehoord. We staan er nu tijdens het koffiedrinken buiten letterlijk bovenop en we worden verrast door alle bloemen die nu al boven de grond komen. Stinzentuinen zijn oud-Hollands cultuurgoed, oorspronkelijk aangelegd door rijke landgoedeigenaren op hun buitenplaatsen. Ook op De Kleine Aarde is er ooit een aangelegd. Stinzenplanten is de verzamelnaam voor een bijzondere groep verwilderende voorjaarsbloemen. Het zijn vooral bol-, knol- en wortelgewassen die vanaf de 16e eeuw werden aangeplant rondom kastelen en landhuizen. Stinzenplanten zijn in de regel voorjaarsbloeiers met opvallende bloemen. Deze planten zijn lang geleden van buiten Nederland aangevoerd en aangeplant om te verwilderen en hebben weten stand te houden. Direct links als je het hek van De Kleine Aarde inloopt, tussen de Van Coothhoeve en het bezoekersgebouw, ligt een kleine oude Stinzentuin. Hij valt niet op onder de oude platanen en eiken en bloeit alleen in het voorjaar. In de zomer , najaar en winter is er geen spoor van te bekennen. In de zomer is het fijn vertoeven in de schaduw van de grote bomen. Woonstichting JOOST heeft tuinwerkers en reclasseringswerkers echter tijdelijk in de Van Coothhoeve winterverblijf geboden nu het water naar onze Pipowagen afgesloten is. Corona-proof looproutes naar toilet en tafeltjes en stoelen in de oude koestal zorgen ervoor dat we de hele winter door hebben kunnen werken. De Voedseltuin doet alles in de buitenlucht. We hebben werkroosters waarmee we op afstand van elkaar aan tuinklussen werken. Maar soms moeten we ook opwarmen en vooral: kannen vol koffie zetten die we buiten bij de Van Coothhoeve opdrinken. We zien daar elke week op onverwachte plekken nieuwe bloemetjes opkomen die we niet kennen. Imker Martien vertelde ons over de oude tuin en de zeldzame plantjes die daar nog steeds groeien. Er is jarenlang geen onderhoud gepleegd, maar de natuur volgt haar eigen weg en veel soorten groeien en bloeien daar jaar na jaar. Op een bijzonder plekje staat de wilde boscyclaam. Om de puntjes van de opkomende bollen te beschermen hebben onze Italiaanse stagiaires van opvanghuis Laetitia zo goed mogelijk het oude looppad en randen van de Stinzentuin gemarkeerd met stokjes en takken. We zien een paar pollen met sneeuwklokjes, de boerenkrokus, kleine narcissen en herfststijlloos. Kaasjeskruid komt op. Het meest bijzonder vinden we de tientallen mini-bloempjes die een blauwe waas vormen: de kleine sneeuwroem. Op andere plekken zien we de zeldzame rose holwortel opengaan. Honderden groene puntjes kondigen een zee van voorjaarsbloemen aan. Werken op de Voedseltuin Ook in maart een werkrooster met halve teams. We leggen tuinbonen en bouwen bonenstaken. Vanaf april weer hele teams aan het werk. Maak gerust een wandeling over de paden naar onze tuin, op zoek naar alles wat net boven de grond komt, wat al groeit en bloeit zoals het naaktbloeiende groot hoefblad.  

  • (0)

     Met de dikke laag sneeuw is onze winterse Voedseltuin op zijn mooist.  Hoewel het heel stil is, gebeurt er veel onder de oppervlakte.  De sneeuw beschermt onze bodem en nieuwe aardbeienplantjes tegen de strenge vorst. Als de bodem blootstaat aan de wind, wordt de warmte gauw afgevoerd. Kwetsbare planten en diertjes die in de koude grond overwinteren krijgen het dan moeilijk. Wortels  kunnen bevriezen. Hoe dikker de laag sneeuw, hoe groter de kans dat planten en bodemdiertjes overleven. Toch maken we ons wel zorgen over de strenge vorst die het land intrekt. De tuin was kletsnat voor de vorst inviel. De aardbeienplantjes in de platte bakken staan er beter voor dan de jonge uitplant op de teeltbedden. Wat zouden we graag een koude kas hebben om onze stekjes van de aardbei en citroengeranium te laten overwinteren, om de bonen vóór te trekken en al vroeg in de lente zaaigoed te laten ontkiemen. Daar geef je de plantjes een voorsprong mee en dan kunnen we ook eerder oogsten voor de Voedselbank. Op De Kleine Aarde stond een grote oude kas. Die was door zijn leeftijd bouwvallig en onveilig en is uiteindelijk najaar 2019 afgebroken. Het is hoog tijd dat de koude kas terugkomt op De Kleine Aarde. Op de Voedseltuin om het teeltseizoen van verse groenten voor de Voedselbank te verlengen. Volgens de eisen van de huidige tijd, met veiligheidsglas en automatische raamopeners want we werken vooral in de ochtend op de Voedseltuin. Drempelloos met een egale vloer, zodat tuinwerkers die slecht ter been zijn letterlijk uit de voeten kunnen. Met werktafels op hoogte, zodat tuinwerkers met beperkingen, die niet in de volle grond kunnen werken, kunnen voorzaaien en stekjes kunnen maken. Met rekken waarin we onze bakken met nieuw plantgoed kunnen beschermen tegen het weer en vogelvraat. Tuinwerkers zijn het project ‘Krap bij KAS’ gestart  en verzamelen geld en goederen en hulp. Met hergebruikte materialen  bouwen we een koude kas. Reclasseringswerkers sjouwen de zware materialen naar de kwekerijhoek . Volgende winter zitten we niet meer ‘Krap bij KAS’ ! Vorstverlet op de Voedseltuin Met vorst en sneeuw werken we niet op de tuin. En met de strenge lockdown komen alleen tuinwerkers op afspraak. Maar het vlechten van takkenrillen gaat door. Wilgentenen welkom!

  • (0)

     Goede dag, Dit is inderdaad een vraag om geld. Voor de Voedseltuin en daardoor indirect voor de (klanten van ) de Voedselbank. Als je nu afhaakt blijven we even goede vrienden, maar als je wilt weten waarom wij zo enthousiast zijn geworden voor de Voedseltuin wil je misschien het onderstaande verhaaltje even lezen. In tijd uitgedrukt kost het je 2 minuten. Hoeveel in geld ? Dat laten we daarna graag aan jou over! De Voedseltuin. Wie zomaar doordeweeks voor de eerste keer het voormalige terrein van de Kleine Aarde aan het Klaverblad 13 in Boxtel opwandelt, zal gegarandeerd verbaasd en prettig verrast zijn. Tussen de bedden met sla, courgettes, bonen, kolen, pompoenen en ga zo maar door lopen vrijwilligers in clubjes of alleen te harken, schoffelen of onkruid te trekken. Of -al naar gelang het seizoen – te oogsten of te planten. Het is een bont gezelschap: stoere pensionado’s , statushouders, maar ook jonge mensen met een rugzakje, klanten van de Reclassering die plezier hebben in hun werkstraf en anderen die het minder hebben getroffen. Mannen en vrouwen die het gewoon leuk vinden om te tuinieren en zeker voor dit doel; maar er zijn er ook die wat verder van de normale arbeidsmarkt af staan. Het zijn er soms 15 op een dag maar ook wel eens maar een stuk of 5, afhankelijk van de hoeveelheid werk. Voor de Voedselbank. Onder leiding van tuinleiders voeren mannen en vrouwen, jong en oud, vol bezieling hun taken uit in de wetenschap dat hun inspanning zal worden beloond. Niet in geld, maar in een rijke oogst van voedzame groenten en klein fruit die gratis aan de Voedselbank Boxtel e.o. wordt afgeleverd. Twee keer per week gaan er kratten vol met prachtig ecologisch – dus onbespoten – gekweekt voedsel de bus in, om uiteindelijk terecht te komen in de voedselpakketten die wekelijks voor ruim 580 monden in Boxtel, St. Michielsgestel en St. Oedenrode worden samengesteld. Kas. Ieder seizoen begint met inzaaien of het planten van jonge aanplant. Veelal ingekocht of zelf gestekt en er zijn ook meerjarige planten. Het ideaal van onze Voedseltuin is om zoveel mogelijk onze eigen productieketen te realiseren en eigen plantjes op te kweken , die we dan niet meer hoeven in te kopen. We willen daarvoor een ruime kas aanschaffen van 10 bij 4 meter. Niet alleen voor het tere plantgoed, maar ook voor kwetsbare medewerkers. We kregen oude werkbladen van een voormalige bloemisterij in het dorp. Met die materialen bouwen we verder aan een kwekerij met werkbladen op hoogte. Daar kunnen de tuinwerkers groenten voorzaaien, stekjes maken en kruiden in potjes gaan kweken. Het gaat om een investering van € 10.000 die we uit donaties bij elkaar moeten zien te krijgen. Als nauwelijks gesubsidieerde instelling zitten we krap bij Kas. En daarvoor kloppen we nu bij jou aan voor een bijdrage. We hopen dat je via een overboeking naar bankrekening NL31RABO0306883732 t.n.v. Voedseltuin Boxtel laat blijken hoe na de Voedseltuin je aan het hart ligt. Als je een factuur wilt (wij zijn ANBI dus een gift is aftrekbaar!) dan sturen we die natuurlijk. En als je het jezelf en ons helemaal makkelijk wilt maken dan kun je ons in een antwoordmailtje gewoon aangeven voor welk bedrag onze penningmeester je een Tikkie mag sturen. We danken je bij voorbaat zeer. Kom gerust een keer kijken (of helpen!) we leiden je graag rond. Op de website www.voedseltuinboxtel.nl krijg je een mooie indruk van onze bezigheden. En bedankt dat je tot hier hebt willen lezen. Namens de “Kas”commissie van de Voedseltuin Babs Groenen Yvonne van den Borne Maria Sedee-Litjens

  • (0)

    De natuur is in rust maar wij niet. Het is winterklussentijd.  Tuinwerkers oogsten nog boerenkool en winterprei. Maar de meeste aandacht gaat naar snoeien van de bramenstruiken in de randen,  opzetten van takkenrillen, verwerken van gevallen blad in bladaardecomposthopen en opbouwen van de kwekerijhoek. Er staan veel oude eikenbomen langs het laantje naar onze Voedseltuin. Grote hoeveelheden eikenbladeren en eikels hebben we het hele najaar verzameld op een grote wachthoop. Met wilgentenen maken we nu takkenrillen en compostvakken aan de buitenranden van ons terrein. De reclasseringswerkers sjouwen eindeloos eikenblad van de wachthoop voor op het terrein naar de nieuwe bladaardecomposthopen achter op het terrein. Daar blijft het blad drie jaar liggen om als rulle donkere bladaarde terug te keren op onze teeltbedden. Het hele jaar hebben we tegels gespaard en zand. We kregen oude werkbladen van een voormalige bloemisterij in het dorp. Met die materialen bouwen we verder aan een kwekerij met werkbladen op hoogte. Daar kunnen de tuinwerkers groenten voorzaaien, stekjes maken en kruiden in potjes gaan kweken voor de Voedselbank. Als je niet in de volle grond kunt werken, is er tuinwerk op hoogte. Onze grote wens, een koude kas in de kwekerijhoek om het teeltseizoen te verlengen, komt steeds dichterbij. Vincentius en de spelers van de pubquiz hebben met hun donaties de basis gelegd. Tuinwerkers starten nieuwe initiatieven om de rest van de bouwkosten bij elkaar te krijgen. U hoort nog van ons. Het is wel doorwerken, want in februari gaan we alweer de eerste teeltbedden gereedmaken voor zaaien en aanplanten. De tuinbonen gaan dan de grond in. Er komen nieuwe, of juist oude, groenten erbij dit seizoen. Kent u pastinaak en mosterdblad? Welkom op de Voedseltuin. We werken ook tijdens de corona-maatregelen door op maandag-, woensdag- en vrijdagmorgen, want verse groenten kunnen niet gemist worden bij de Voedselbank. Wel alles in de buitenlucht en met goed afstand houden. Alleen als het hard vriest of stormt blijven we thuis. Tuinmaterialen en wilgentenen ook welkom.

  • (0)

    De Voedseltuin heeft een warme winterjas aan.  Tuinwerkers en reclasseringswerkers hebben zij aan zij gewerkt om alle teeltbedden met stro te bedekken.  Dat beschermt onze bodem tegen wind, vorst en slagregens. Onze kostbare teeltbedden drogen niet uit, waaien niet weg, spoelen niet uit en weet je: de inslag van regen op je bodem is 500 maal erger op een blote bodem dan op een bedekte bodem. Het stro houdt het onkruid tegen en onder het strodekje floreert het bodemleven, vooral met pieren en zij zijn immers de motor van een vruchtbare bodem. In het voorjaar harken we het stro van de teeltbedden en vinden dan een rulle onkruidvrije bodem vol  met nuttig bodemleven, klaar voor weer een nieuw vruchtbaar teeltseizoen. Onze tuinhelpers, vrijwilligers, van reclassering tot inburgeraars, van ons bestuur tot WSD-werkers, hebben ook bordjes aan de hekken gehangen en  daarop geschreven wat de Voedseltuin geeft en betekent. Je vindt bordjes met oer-Hollandse tegeltjeswijsheden: ‘Samen komt het goed’ en ‘Als je niet schoffelt, kun je niet oogsten’. Maar ook bordjes in het Pools, Arabisch ‘Dank je wel harde werkers’, Engels en zelfs Tigrinya: ‘Wees zuinig op de aarde en op elkaar’. Mijn favoriet is geschreven door de Italiaanse Madou uit het opvanghuis van Pierpaolo Flesia: ‘Qui nessuno è escluso’ : ‘Hier is niemand buitengesloten’. En dat wensen alle tuinmensen ook u toe: veilige feestdagen, warm en beschermd,  en een vruchtbaar  Nieuw Jaar waarin we voor elkaar zorgen en niemand buitensluiten. Tuinmensen van Voedseltuin Boxtel op De Kleine Aarde

  • (0)

    De oude aanhanger wordt uit onze veldschuur op De Kleine Aarde geduwd en achter een nog oudere stationwagen gehangen. We gaan weer oogsten op De Beersche Hoeve. Daar worden de mooiste groenten geteeld op biologisch-dynamische wijze. Zij zijn gespecialiseerd in zaadteelt en alles wat met ontwikkeling en verspreiding van zaadvaste groenterassen te maken heeft. Als er al genoeg zaad gewonnen is voor volgende teeltseizoenen, dan mogen onze tuinwerkers groenten komen oogsten voor de Voedselbank. We gaan er graag naartoe. De Beersche Hoeve ligt op het prachtige Landgoed Baest in Middelbeers. De grote akker  wordt  al 800 jaar bewerkt, in vroeger tijden door monniken met potstal-mest. Dat geeft een diepe vruchtbare teeltlaag die je niet vaak tegenkomt. Onze eigen teelbedden zijn nog lang niet zo ver. Bij elk bezoek zien we nieuwe groenten en leren we meer over biologische groenteteelten. De grote akker wordt omgeven door brede bloemenranden en bos. De insecten die zich daar thuis voelen, helpen mee op de teeltpercelen met de bevruchting en met plaagdieren als luis te bestrijden. Daar werken we op onze Voedseltuin ook aan. In het klein leggen we wilde bloemenhoeken aan , omgeven door houtrillen en begroeide wallen. De lieveheersbeestjes en oorwurmen hebben overwinteringsplekken nodig  om in het voorjaar de luis op onze tuinbonen te bestrijden.  We hebben dit jaar al gele tomaten en prei mogen oogsten op De Beersche Hoeve en heel veel smakelijke kleine pompoenen meegekregen. Vandaag zijn de rode bietjes aan de beurt, die zijn minstens zo goed gegroeid als onze bietjes, maar het zijn er veel meer. En nu onze teeltbedden haast leeg zijn, vormen ze een welkome aanvulling op de verse groenten voor de Voedselbank. We werken door de rijen bietjes tot de aanhanger vol is, maar onze blik wordt getrokken door een groenteveld iets verder op de grote akker: een veld vol weelderige planten met paarse krulbladeren. Jawel, we zien voor het eerst paarse boerenkool en zijn op slag verkocht!  Die willen we ook gaan telen volgend seizoen, natuurlijk met zaad van De Beersche Hoeve. https://www.landgoedbaest.nl/geschiedenis/ Welkom op de Voedseltuin. We werken herfst en winter op maandag-, woensdag- en vrijdagmorgen door. We oogsten wintergroenten voor de Voedselbank en hebben een lijst winterklussen. Alleen bij stortregens en code rood blijven we thuis. Wel alles in de buitenlucht, we houden ons aan de Corona-maatregelen.

  • (0)

    De loofbomen nemen de prachtigste kleuren aan en laten daarna hun bladeren vallen. Een kleurrijk schouwspel en heel veel bladafval, dat hoort echt bij een Hollandse herfst. Waarom vallen al die bladeren eigenlijk?  Zeker de afgelopen weken was het helemaal nog niet koud?  Bomen laten hun bladeren vallen als ze in de herfst te weinig zon krijgen. Zij maken hun voedsel in hun bladeren onder invloed van de zon, dat noemen we fotosynthese. Door te weinig zon kan een boom niet voldoende voedsel aanmaken. Daarom beslist een boom om zijn energie bij zich te houden. Hij haalt eerst alle energie terug uit zijn bladeren en maakt daarmee een wintervoorraad energie.  De boom sluit daarna de sapstroom naar de bladeren af. Die bladeren verkleuren, drogen uit en uiteindelijk vallen ze af. Zo zorgt de boom ook dat er geen water meer verdampt via zijn bladeren en dat hij niet uitdroogt in de winter. Zeker als het vriest is het lastig water opnemen. Al die bladeren kunnen het glibberig en glad maken op de stoep, op de weg en op spoorrails, maar voor onze tuin is het bruin goud: Bladerstapels zijn een goede schuilplaats en overwinteringsplek voor kleine dieren zoals motten, salamanders, padden, kikkers, wormen, vlinders  en egels. Een dik bladerdek beschermt dieren en onze planten tegen vorst. Pieren en andere bodeminsecten trekken het blad de grond in. Op deze manier worden de bladeren ook weer voeding voor onze bodem. Het zou dus mooi zijn als we al het blad zouden kunnen laten liggen op en rond onze Voedseltuin. Maar er zijn ook praktische bezwaren. Zo staan er veel eikenbomen rond onze tuin. Eikenblad en eikeltjes verteren relatief langzaam en onze graspaden worden slecht beloopbaar en het gras kan verstikken. Daarom sluiten we een ecologisch compromis: we verzamelen  kruiwagens vol bladeren en brengen het naar nuttige plekken. We maken er laagjes mee in onze compostbakken, leggen het onder de bessenstruiken en aan de voet van onze houtrillen. Er gaat geen blaadje verloren. Welkom op de Voedseltuin. We werken herfst en winter op maandag-, woensdag- en vrijdagmorgen door. We oogsten wintergroenten voor de Voedselbank en hebben een lijst winterklussen. Alleen bij stortregens en code rood blijven we thuis. Wel alles in de buitenlucht, we houden ons aan de Corona-maatregelen.

1 comment on “Verhalen”

Comments are closed.